Algemeen Dag 1 Dag 2-3 Dag 4 Dag 5 Dag 6-7
Dag 8 Dag 9-14 Dag 15-16 Dag 17-18 Dag 19-20 Dag 21-22

Groepsreis Sawadee 2006
Donderdag (Dag 6 20-07-2006) Door Marianne

Vandaag hebben we een lange reisdag voor de boeg. We zouden eigenlijk naar Petauke rijden, maar om vrijdag tijd te winnen gaan we proberen om Luangwabridge te bereiken. Nadat we allemaal voor het eerst de tent hebben afgebroken gaan we om kwart voor zeven weg. We gaan eerst onderweg naar Chipata. Dat betekent dat we de enorme hobbelweg van maandag nogmaals moeten afleggen. En hobbelen deed ie. Na een paar uur hielden we eindelijk een plasstop. Dat was na al dat gehobbel ook wel nodig. Om de spieren ook weer een beetje op gang te helpen zijn we een eindje voor de truck uit gelopen. Dat was effe lekker. We vervolgden onze reis naar Chipata waar we al even over elfen aankwamen. We zijn toen naar de Shoprite geweest. Soliewe heeft daar boodschappen gedaan voor de komende dagen. Na een uur zijn we weer verder gegaan. De weg was al een stuk beter en de reis verliep heel voorspoedig. Uiteraard hebben we ook ‘s middags een plasstop gehouden. De weg werd steeds beter en op verschillende stukken waren ze zelfs bezig met het opknappen van de weg. Onderweg zijn we heel wat dorpjes gepasseerd. Het landschap onderweg was gevarieerd. Veel vlakland en later heuvels waarbij Boz met de truck flink moest klimmen. We kwamen onderweg heel veel trucks tegen met katoen. Dit wordt allemaal naar Chipata gebracht. Onderweg stond ook her en der nog wat katoen op de velden. Aan het einde van de middag zijn we nog gestopt in Nyimba waar Joost ons een drankje aanbood. Joost moest daar even een telefoontje plegen en daarna konden we weer op weg gaan voor het laatste stukje van vandaag. We zijn langs de rivier de Luangwa gereden en uiteindelijk zijn we de rivier overgestoken over de Luangwa Bridge. Dit is een mooie en moderne brug die bewaakt wordt door maar liefst één persoon. Na de brug moesten we nog een klein stukje hobbelen voordat we Bridge camp bereikten net na zonsondergang. Hier was het heel erg druk. Er waren al meerdere groepen en we moesten zoeken naar een plekje, maar uiteindelijk heeft iedereen een plekje gevonden. Een aantal is in een chalet of een rondavel gaan slapen. De tentslapers blij, want dat betekende extra slaapmatjes deze nacht. Soliewe heeft weer heerlijk voor ons gekookt deze dag en na het eten zijn we lekker gaan slapen.

Vrijdag (Dag 7 21-07-2006)

Omdat we donderdag doorgereden zijn naar Bridge camp, kunnen we vandaag een beetje uitslapen. Het plan is om om kwart over acht te vertrekken. De tenten worden weer afgebroken en na een lekker ontbijtje met bacon and eggs gaan we alvast voor de truck uitlopen. Na een half uur langs de rivier te hebben gewandeld worden we weer opgepikt door Boz..

We zitten samen met Arina en Bart op de achterbank en ontdekken al heel snel dat dit wel een hele erge bumpy ride gaat worden. We vliegen letterlijk alle kanten op. Onderweg stoppen we bij een dorpje en Joost en Bo gaan naar de chief om te vragen of we een bijzondere baobab kunnen bezoeken. Dit mag en we rijden nog een klein stukje verder. Twee mensen brengen ons naar de boom en ondertussen heeft zich alweer een hele groep kinderen verzameld. De boom is als het ware hol van binnen en je kunt er ook in staan. In de boom liggen menselijke resten. Dit heeft te maken met hekserij.

Hierna rijden we door naar Luangwa Boma waar we opgewacht worden door Hugo, eigenaar van de Redcliff Zambezi lodge. Hij is zelf met de auto gekomen en zal onze bagage meenemen. Een deel van de groep kan meteen in een boot stappen en wordt naar de lodge gebracht. De rest moet een uur wachten. We drinken ondertussen een colaatje. Op een gegeven moment verschijnt er een auto met een heleboel mensen erop en erin. Een paar mannen stappen uit en blijken van de immigratie te zijn. Ze willen onze paspoorten zien. De ene heeft nog iets aan wat een uniform zou kunnen zijn maar de ander heeft gewone kleren aan. Wij vragen ons dan ook af wie hij is. Een official ja ja...Hij bekijkt de paspoorten stuk voor stuk en hij houdt ze allemaal in zijn hand. Hij loopt met Hugo weg en Joost loopt erachter aan en wij deels ook. Dit is een vreemde situatie. Uiteindelijk komt het goed en krijgen we onze paspoorten weer terug. Waarschijnlijk hoopten ze gewoon wat te kunnen vangen.

Na een uur zijn de boten weer terug en kunnen wij de rivier op. Het eerste stuk is de Luangwa en die loopt over in de Zambezi.We komen na een verkoelend tochtje aan bij de Redcliff Zambezi lodge waar de rest al lekker in de bar zit met uitzicht op de Zambezi. We krijgen een heerlijke lunch en na het eten blijk ook Hugo er al te zijn met de bagage. We kunnen een half uurtje naar ons chalet en worden om kwart over drie alweer verwacht bij de boten. We gaan het nabij gelegen dorp bezoeken. We worden daar overspoeld door de kinderen van het dorp. We gaan eerst even in het schooltje kijken en een leraar doet een praatje. Ook de hoofdonderwijzer komt langs. De school heeft 9 leraren en je kunt zien dat ze voor ons bezoek allemaal hun beste gedaan hebben. De kinderen hebben een aantal liedjes en dansen ingestudeerd en voeren deze voor ons op. Na deze voorstelling lopen we nog, gevolgd door de kinderen, door het dorpje. De kinderen lopen ons letterlijk omver omdat ze zo graag het beeldschermpje van onze camera willen zien.

Aan de einde van de middag lopen we weer terug naar de rivier en stappen we weer in de boten. We gingen voor de zonsondergang op het water, maar die hebben we gemist. Morgen beter.